In het noorden van Toscane, op zo'n vijftig kilometer ten westen van Firenze, ligt binnen massieve omwallingen een pracht van een stadje:. Het heeft alles wat een Italiëreiziger zich kan dromen: galmende klokkentorens, pittoreske pleintjes, imposante paleizen, chique etalages, middeleeuwse straatjes.

De geschiedenis van Lucca is turbulent en uniek. De stad werd gesticht door de Etrusken, en in 180 voor onze tijdrekening werd het een Romeinse stad. Daar merk je vandaag niet zo heel veel meer van, behalve dan op de Piazza Anfiteatro , een schattig ovaal plein dat gebouwd is op de fundamenten van het Romeinse amfitheater. Waar nu de Piazza San Michele ligt, was vroeger trouwens het forum. Ook het schaakbordpatroon van de stad dateert uit de Romeinse tijd.
Enfin, eenmaal de Romeinen buitengebonjourd door de Germanen, bleef Lucca een belangrijke stad en vesting. Rond de eerste millenniumwisseling begon het goud binnen te stromen dankzij de zijdehandel, en Lucca is tot vandaag één van de rijkste steden van Italië gebleven. In 1160 werd Lucca een onafhankelijke republiek, bewoond door steenrijke feodale families, en dat zou bijna 700 jaar zo blijven. Uit die bloeiperiode dateert onder meer de bouw van de massieve stadsmuren, ter verdediging tegen de jaloerse snoodaards uit Firenze. In 1805 werd Lucca zelfs even een onafhankelijk vorstendom, met Napoleons zus Elisa Bonaparte als prinses op de troon

LUCCA TOSCANE